Natuurlijk wil je weten welk vlees je in de kuip hebt! Hieronder vind je de in's en out's - en lees je meer over mijn persoonlijke achtergrond. Ik vind het fijn wanneer jij je bij mij op m'n gemak voelt. Wil je tijdens een kennismaking of gesprek iets van mij weten? Just ask! Ik heb het gevoel dat ik er, door zelf open en eerlijk te zijn, op een meer gelijkwaardige en persoonlijke manier voor jou kan zijn.
Personal touches van Chantal:
De data:
Ik ben geboren in 1986, afgestudeerd (MA) in 2010, bevallen in 2013 en 2016 en gescheiden in 2019. In 2020 en 2022 heb ik een beginnende burn-out gehad. In 2023 ben ik naar Terneuzen verhuisd.
Facts:
Ik heb 30 jaar judo-ervaring, waarvan 20 jaar als judo-juf. In Duitsland heb ik in een animatieteam gewerkt. Ik heb een zwak voor sjaals en mutsen - en voor ijs en pizza döner (zonder saus)! I love it!
Figures:
Mijn kledingmaat schommelt tussen maat 36-40 en mijn schoenmaat is 39-40. Ik ben 1.72m lang, met 2 handen, 2 voeten, 1 relatie, 1 kat, 2 kinderen - en al best wat grijze haren (niet door de relatie!).
Fun:
Ik kan in één zin tussen 3 talen schakelen, eet het liefst even aantallen snoepjes, tel vrijwel altijd alle traptreden, luister het liefst 80's/90's muziek en moet dezelfde was soms wel 3x draaien! Oeps...
Wat maakt dat je 'voor jezelf' wilde beginnen?
"Ik heb het gevoel dat ik iets voor mensen kan betekenen door mijn ervaring en vaardigheden met hen te kunnen delen. Ik heb daarbij gemerkt dat ik het belangrijk vind mijn tijd zelf in te kunnen delen en flexibel te kunnen zijn in wat ik doe. En, ik vind het fijn dingen op mijn manier te kunnen doen. Dan is het best spannend, maar toch ook logisch voor jezelf te beginnen. Ik wens anderen wat ik mezelf wens!"
Je lijkt een ontzettende bezige bij. Wat doe je allemaal?
"Dat valt wel mee, hoor! Nu leg ik de prioriteit bij mezelf, mijn relatie en kinderen. Ik houd van mijn werk met NT2-studenten op het MBO én natuurlijk de cliënten die ik ondersteun. In mijn vrije tijd wandel of fitness ik. Ook een boek of tekenblok mag ik graag vasthouden."
Wat vind je het mooist aan de mensen met wie je mag werken?
"Het mooiste aan de mensen met wie ik mag werken - of dit nu mijn cliënten uit de praktijk of mijn MBO-studenten zijn, is dat het vaak mensen zijn die zijn vergeten hoe tof en leuk zij eigenlijk zijn. Wat zij allemaal kunnen! Ik vind het mooi te zien hoe ze zich dit stap voor stap weer zelf gaan realiseren en uiteindelijk toch voor zichzelf durven te kiezen! "
Leuk, al die weetjes, maar - welke opleidingen heb je gevolgd?
"Ik ben na de middelbare school naar de Universiteit van Utrecht gegaan, waar ik eerst een bachelor Geschiedenis en daarna een 1e graad Geschiedenis heb behaald door de master 'Geschiedenis: Communicatie & Educatie' in de wacht te slepen. Dat was in 2010, waarna ik 12 jaar op een middelbare school in Middelburg mocht werken. In 2021 heb ik bij
ADHD-Nederland mijn diploma tot ADHD-coach behaald en daarna in 2022 en 2023 twee opleidingen rondom systemisch werk gevolgd. Nu, in 2025, volg ik via
Life Mediation een opleiding tot mediator om mijn vaardigheden nog beter in te kunnen zetten."
Wat kijk je op YouTube?
"Ik heb heel lang filmpjes over Tiny Houses gekeken: ik houd van dergelijke huisjes ontwerpen en zou er het liefst zelf eentje bouwen. Net als een eigen camperbusje! Maar: iets met tijd, geld en kinderen... Wie weet, one day. Ik kijk ook graag Zentangle of Zendoodle flimpjes: lekker crea bea!
Waar kunnen mensen je 's nachts voor wakker maken?
"IJs. Zonder twijfel. Ik vind veel dingen leuk en lekker, maar voor goed schepijs ben ik op elk moment van de dag te porren. Sinds een tijdje heb ik thuis een ijsmachine staan - daarmee experimenteren is een feestje!
Hoe zorg jij dat je na een lange dag zélf tot rust komt?
"Aan het einde van de dag probeer ik tegenwoordig met mijn vriend altijd nog te wandelen. Soms lukt dit niet en dan kruip ik - toch nog - even achter mijn telefoon of laptop. Meestal ga ik dan wel later slapen dan de bedoeling is, zeker wanneer ik dan mijn gedachtes van me af schrijf."
Waarom wil jij mensen zo graag ondersteunen?
"Door mijn ervaringen met ADD/ADHD en burn-outs ben ik ervan overtuigd geraakt dat het beste wat je voor jezelf kunt doen, is zorgen dat je leeft op een manier die bij jóu past - en niet per sé bij de maatschappij. Er zijn zo veel mensen die geleefd worden en zichzelf daarbij (on)bewust vastzetten! Mensen die alles hebben en menen gelukkig te zijn, maar waar het onderhuids toch piept en kraakt.
Deze mensen zien zichzelf niet (meer). Zij zien alleen zichzelf door de ogen van de wereld om hen heen. Ze zijn vergeten waar ze écht goed in zijn of écht blij van worden. Hebben een baan waar die dingen te weinig in terugkomen. Of een relatie waarin ze niet op waarde worden geschat. Waardoor ze zichzelf niet meer op waarde schatten.
Dat vind ik zó'n gemiste kans! Iedereen is wel ergens goed in. Iedereen wordt wel ergens gelukkig van. Iedereen is verschillend - en hoe fijn is dat? Laten we mensen wat meer de kans geven te doen waar ze goed in zijn en waar ze blij van worden, op een manier die past bij hun persoonlijke behoeften en manier van leven.
Ik heb gemerkt dat mensen luisteren naar wat ik zeg - dat ze mijn mening over hun situatie op waarde schatten en door de manier waarmee ik met hen omga, daadwerkelijk stappen durven te zetten. Daar krijg ik energie van! Dan maakt mijn hart een sprongetje - want hoe gaaf is het, wanneer iemand durft te kiezen voor een eigen manier van leven?"
"Doordat ik zelf alleenstaande ouder ben en het hele proces rondom het ouderschapsplan heb meegemaakt, heb ik geleerd dat het belangrijk is dicht bij jezelf te blijven. Ook als ouder. Wanneer je na de scheiding in je eigen huishouden verder gaat, wil je de vrijheid houden dat op jouw manier te doen. Dat was voor mij althans heel belangrijk, heb ik gemerkt.
Daarbij wil je op de momenten dat het er echt toe doen, dat je op een fatsoenlijke manier met 'de andere ouder' - je ex - kunt communiceren. Dat de kinderen zo min mogelijk merken van wat er zich tussen jullie heeft afgespeeld. In de communicatie met mijn ex ben ik er achter gekomen welke triggers voor mij speelden en stukje bij beetje geleerd daarmee om te gaan. Lukt nu alles perfect? Nee, zeker niet. Maar ik heb inzicht en ben me bewust van de patronen. Dat scheelt echt al heel veel!
Wanneer ik mijn steentje kan bijdragen aan andere mensen in 'mijn' situatie, door hen dezelfde inzichten en bewustwording te geven - en het zelfvertrouwen het hele proces te kunnen doorlopen - ben ik een tevreden mens! Zeker wanneer ook de communicatie met een ex-partner hierdoor anders verloopt.
Ook met mijn mediation ga ik op zoek naar hoe het anders kan: zonder verwijten of zwartmakerij - en mét een focus op waar het uiteindelijk allemaal écht om gaat: het welzijn van jullie kinderen!"
Wat zijn jouw ervaringen?
"In 2013 werd ik voor het eerst moeder. Onze zoon was nog geen 4 jaar oud toen ik steeds meer het gevoel kreeg dat er 'iets'. was. Ik ben op zoek gegaan naar ondersteuning, omdat ik ervan overtuigd was dat hij ADHD zou hebben. Dit bleek zo te zijn. In 2019 heeft hij een officiële diagnose gekregen.
De afgelopen jaren heb ik mij steeds meer gerealiseerd dat ikzelf net zo goed een 'tik van de ADD-molen' heb gekregen, maar dat ik hier voor mezelf al verschillende handvatten voor heb gevonden. Een soort relaxte survival-modus, waardoor ik prima met mezelf uit de voeten kan. Voor onze zoon geldt dat nog niet: hij zit nog volop in die zoektocht. Ook zijn zusje, onze dochter, heeft voldoende kenmerken om 'bij de club' te horen! Dat maakt dat het bij ons thuis nooit saai is...
Als judo-juf én docente in het middelbaar onderwijs heb ik al van jongs af aan een klik gehad met mensen die 'anders' in elkaar steken. Ze komen naar me toe en delen hun verhaal. Ik merk dat ik hen begrijp - waarschijnlijk doordat ik mij vaak net zo voel als zij..."
"In 2016 werd onze dochter geboren. Vlak daarna merkte ik dat ik niet lekker in mijn vel zat. Na wat therapie-sessies realiseerde ik mij dat een groot gedeelte kwam door de manier waarop mijn toenmalige relatie functioneerde. Die functioneerde, kort gezegd, niet. Wij hebben toen 3 jaar lang gewerkt aan het veranderen van onze patronen.
Toch zijn we in 2019 uit elkaar gegaan. Een half jaar later ben ik met de kinderen naar een eigen woning verhuisd. Sinds de scheiding zijn de verschillen tussen mijn ex-partner en mij nog duidelijker geworden. Ondanks dat wij allebei het beste met onze kinderen voor hebben, doen we dat het liefst elk op onze eigen manier. En, ook bij ons zijn er patronen in de communicatie die niet altijd helpend zijn. Dan lopen de emoties soms toch weer op, zelfs nu nog.
Ik heb een manier gevonden om daarmee om te gaan en een visie op het ouderschap na de scheiding, die misschien niet precies is wat de maatschappij dicteert. Ook hier vind ik namelijk dat je als ouders vooral mag doen wat voor jou en jullie kinderen het beste lijkt te werken."
"In 2020, het weekend dat ik met de kinderen verhuisde, moest het hele land op slot. Ik was die week daarvoor nét door de bedrijfsarts naar huis gestuurd 'om bij te komen van een zware periode'. Toen zat ineens iedereen thuis, dus besloot ik dat ik mijn collega's niet nog eens extra in de steek kon laten. Foutje, zo bleek. De bedrijfsarts had gelijk.
Ondanks de restricties vond ik de Corona-tijd een verademing: 80% minder verplichtingen en 200% minder sociaal 'gedoe'. Alle tijd om de dag in te delen zoals voor ons passend was. Ik heb me toen gerealiseerd hoeveel waarde ik daaraan hecht.
Tijdens de opleidingen tot ADHD-coach en systemisch werk leerde ik nog meer over mezelf en wat mij gelukkig maakt. Blijkbaar had ik nog meer stappen te zetten! Toen ik in 2022 merkte waardoor ik op mijn werk vastliep, durfde ik wél zelf op de rem te trappen - en kon ik een tweede burn-out redelijk beperken. Ik veranderde hiervoor van baan!
Ik heb geleerd dat het uitmaakt wanneer je actief kiest voor jezelf en voor dat wat jou blij maakt. Dit maakt je niet egoïstisch, wel gelukkiger."
Wat maakt dat je 'voor jezelf' wilde beginnen?
"Ik heb het gevoel dat ik iets voor mensen kan betekenen door mijn ervaring en vaardigheden met hen te kunnen delen. Ik heb daarbij gemerkt dat ik het belangrijk vind mijn tijd zelf in te kunnen delen en flexibel te kunnen zijn in wat ik doe. En, ik vind het fijn dingen op mijn manier te kunnen doen. Dan is het best spannend, maar toch ook logisch voor jezelf te beginnen. Ik gun anderen wat ik mezelf gun!"
Je lijkt een ontzettende bezige bij. Wat doe je allemaal?
"Dat valt wel mee, hoor! Nu leg ik de prioriteit bij mezelf, mijn relatie en kinderen. Ik houd van mijn werk met NT2-studenten op het MBO én natuurlijk de cliënten die ik ondersteun. In mijn vrije tijd wandel of fitness ik. Ook een boek of tekenblok mag ik graag vasthouden."
Wat vind je het mooist aan de mensen met wie je mag werken?
"Het mooiste aan de mensen met wie ik mag werken - of dit nu mijn cliënten uit de praktijk of mijn MBO-studenten zijn, is dat het vaak mensen zijn die zijn vergeten hoe tof en leuk zij eigenlijk zijn. Wat zij allemaal kunnen! Ik vind het mooi te zien hoe ze zich dit stap voor stap weer zelf gaan realiseren en uiteindelijk toch voor zichzelf durven te kiezen! "
Wat kijk je op YouTube?
"Ik heb heel lang filmpjes over Tiny Houses gekeken: ik houd van dergelijke huisjes ontwerpen en zou er het liefst zelf eentje bouwen. Net als een eigen camperbusje! Maar: iets met tijd, geld en kinderen... Wie weet, one day. Ik kijk ook graag Zentangle of Zendoodle flimpjes: lekker crea bea!
Waar kunnen mensen je 's nachts voor wakker maken?
"IJs. Zonder twijfel. Ik vind veel dingen leuk en lekker, maar voor goed schepijs ben ik op elk moment van de dag te porren. Vooral sorbet-smaken, straciatella, yoghurt or Oreo-ijs."
Hoe zorg jij dat je na een lange dag
zélf tot rust komt?
"Aan het einde van de dag probeer ik tegenwoordig met mijn vriend altijd nog te wandelen. Soms lukt dit niet en dan kruip ik - heel slecht - nog even achter mijn telefoon of laptop. Meestal ga ik dan wel later slapen dan de bedoeling is, zeker wanneer ik dan mijn gedachtes van me af schrijf."
Leuk, al die weetjes, maar - welke opleidingen heb je gevolgd?
"Ik ben na de middelbare school naar de Universiteit van Utrecht gegaan, waar ik eerst een bachelor Geschiedenis en daarna een 1e graad Geschiedenis heb behaald door de master 'Geschiedenis: Communicatie & Educatie' in de wacht te slepen. Dat was in 2010, waarna ik 12 jaar op een middelbare school in Middelburg mocht werken. In 2021 heb ik bij
ADHD-Nederland
mijn diploma tot ADHD-coach behaald en daarna in 2022 en 2023 twee opleidingen rondom systemisch werk gevolgd. Nu, in 2025, volg ik via
Life Mediation een opleiding tot mediator om mijn vaardigheden nog beter in te kunnen zetten."
Waarom wil jij mensen zo graag ondersteunen?
"Door mijn ervaringen met ADD/ADHD en burn-outs ben ik ervan overtuigd geraakt dat het beste wat je voor jezelf kunt doen, is zorgen dat je leeft op een manier die bij jóu past - en niet per sé bij de maatschappij. Er zijn zo veel mensen die geleefd worden en zichzelf daarbij (on)bewust vastzetten! Mensen die alles hebben en menen gelukkig te zijn, maar waar het onderhuids toch piept en kraakt.
Deze mensen zien zichzelf niet (meer). Zij zien alleen zichzelf door de ogen van de wereld om hen heen. Ze zijn vergeten waar ze écht goed in zijn of écht blij van worden. Hebben een baan waar die dingen te weinig in terugkomen. Of een relatie waarin ze niet op waarde worden geschat. Waardoor ze zichzelf niet meer op waarde schatten.
Dat vind ik zó'n gemiste kans! Iedereen is wel ergens goed in. Iedereen wordt wel ergens gelukkig van. Iedereen is verschillend - en hoe fijn is dat? Laten we mensen wat meer de kans geven te doen waar ze goed in zijn en waar ze blij van worden, op een manier die past bij hun persoonlijke behoeften en manier van leven.
Ik heb gemerkt dat mensen luisteren naar wat ik zeg - dat ze mijn mening over hun situatie op waarde schatten en door de manier waarmee ik met hen omga, daadwerkelijk stappen durven te zetten. Daar krijg ik energie van! Dan maakt mijn hart een sprongetje - want hoe gaaf is het, wanneer iemand durft te kiezen voor een eigen manier van leven?"
"Doordat ik zelf alleenstaande ouder ben en het hele proces rondom het ouderschapsplan heb meegemaakt, heb ik geleerd dat het belangrijk is dicht bij jezelf te blijven. Ook als ouder. Wanneer je na de scheiding in je eigen huishouden verder gaat, wil je de vrijheid houden dat op jouw manier te doen. Dat was voor mij althans heel belangrijk, heb ik gemerkt.
Daarbij wil je op de momenten dat het er echt toe doen, dat je op een fatsoenlijke manier met 'de andere ouder' - je ex - kunt communiceren. Dat de kinderen zo min mogelijk merken van wat er zich tussen jullie heeft afgespeeld. In de communicatie met mijn ex ben ik er achter gekomen welke triggers voor mij speelden en stapje bij beetje geleerd daarmee om te gaan. Lukt nu alles perfect? Nee, zeker niet. Maar ik heb inzicht en ben me bewust van de patronen. Dat scheelt echt al heel veel!
Wanneer ik mijn steentje kan bijdragen aan andere mensen in 'mijn' situatie, door hen dezelfde inzichten en bewustwording te geven - en het zelfvertrouwen het hele proces te kunnen doorlopen - ben ik een tevreden mens! Zeker wanneer ook de communicatie met een ex-partner hierdoor anders verloopt.
Ook bij mijn bemiddelingen ga ik op zoek naar hoe het anders kan: zonder verwijten of zwartmakerij - en mét een focus op waar het uiteindelijk allemaal écht om gaat: het welzijn van jullie kinderen!"
Wat zijn jouw ervaringen?
"In 2013 werd ik voor het eerst moeder. Onze zoon was nog geen 4 jaar oud toen ik steeds meer het gevoel kreeg dat er 'iets'. was. Ik ben op zoek gegaan naar ondersteuning, omdat ik ervan overtuigd was dat hij ADHD zou hebben. Dit bleek zo te zijn. In 2019 heeft hij een officiële diagnose gekregen.
De afgelopen jaren heb ik mij steeds meer gerealiseerd dat ikzelf net zo goed een 'tik van de ADD-molen' heb gekregen, maar dat ik hier voor mezelf al verschillende handvatten voor heb gevonden. Een soort relaxte survival-modus, waardoor ik prima met mezelf uit de voeten kan. Voor onze zoon geldt dat nog niet: hij zit nog volop in die zoektocht. Ook zijn zusje, onze dochter, heeft voldoende kenmerken om 'bij de club' te horen! Dat maakt dat het bij ons thuis nooit saai is...
Als judo-juf én docente in het middelbaar onderwijs heb ik al van jongs af aan een klik gehad met mensen die 'anders' in elkaar steken. Ze komen naar me toe en delen hun verhaal. Ik merk dat ik hen begrijp - waarschijnlijk doordat ik mij vaak net zo voel als zij..."
"In 2016 werd onze dochter geboren. Vlak daarna merkte ik dat ik niet lekker in mijn vel zat. Na wat therapie-sessies realiseerde ik mij dat een groot gedeelte kwam door de manier waarop mijn toenmalige relatie functioneerde. Die functioneerde, kort gezegd, niet. Wij hebben toen 3 jaar lang gewerkt aan het veranderen van onze patronen.
Toch zijn we in 2019 uit elkaar gegaan. Een half jaar later ben ik met de kinderen naar een eigen woning verhuisd. Sinds de scheiding zijn de verschillen tussen mijn ex-partner en mij nog duidelijker geworden. Ondanks dat wij allebei het beste met onze kinderen voor hebben, doen we dat het liefst elk op onze eigen manier. En, ook bij ons zijn er patronen in de communicatie die niet altijd helpend zijn. Dan lopen de emoties soms toch weer op, zelfs nu nog.
Ik heb een manier gevonden om daarmee om te gaan en een visie op het ouderschap na de scheiding, die misschien niet precies is wat de maatschappij dicteert. Ook hier vind ik namelijk dat je als ouders vooral mag doen wat voor jou en jullie kinderen het beste lijkt te werken."
"In 2020, het weekend dat ik met de kinderen verhuisde, moest het hele land op slot. Ik was die week daarvoor nét door de bedrijfsarts naar huis gestuurd 'om bij te komen van een zware periode'. Toen zat ineens iedereen thuis, dus besloot ik dat ik mijn collega's niet nog eens extra in de steek kon laten. Foutje, zo bleek. De bedrijfsarts had gelijk.
Ondanks de restricties vond ik de Corona-tijd een verademing: 80% minder verplichtingen en 200% minder sociaal 'gedoe'. Alle tijd om de dag in te delen zoals voor ons passend was. Ik heb me toen gerealiseerd hoeveel waarde ik daaraan hecht.
Tijdens de opleidingen tot ADHD-coach en systemisch werk leerde ik nog meer over mezelf en wat mij gelukkig maakt. Blijkbaar had ik nog meer stappen te zetten! Toen ik in 2022 merkte waardoor ik op mijn werk vastliep, durfde ik wél zelf op de rem te trappen - en kon ik een tweede burn-out redelijk beperken. Ik veranderde hiervoor van baan!
Ik heb geleerd dat het uitmaakt wanneer je actief kiest voor jezelf en voor dat wat jou blij maakt. Dit maakt je niet egoïstisch, wel gelukkiger."
Natuurlijk wil je weten welk vlees je in de kuip hebt! Hieronder vind je de in's en out's - en lees je meer over mijn persoonlijke achtergrond. Ik vind het fijn wanneer jij je bij mij op m'n gemak voelt. Wil je tijdens een kennismaking of gesprek iets van mij weten? Just ask! Ik heb het gevoel dat ik er, door zelf open en eerlijk te zijn, op een meer gelijkwaardige en persoonlijke manier voor jou kan zijn.
Personal touches van Chantal:
De data:
Ik ben geboren in 1986, afgestudeerd (MA) in 2010, bevallen in 2013 en 2016 en gescheiden in 2019. In 2020 en 2022 heb ik een beginnende burn-out gehad. In 2023 ben ik naar Terneuzen verhuisd.
Facts:
Ik heb 30 jaar judo-ervaring, waarvan 20 jaar als judo-juf. In Duitsland heb ik in een animatieteam gewerkt. Ik heb een zwak voor sjaals en mutsen - en voor ijs en pizza döner (zonder saus)! I love it!
Figures:
Mijn kledingmaat schommelt tussen maat 36-40 en mijn schoenmaat is 39-40. Ik ben 1.72m lang, met 2 handen, 2 voeten, 1 relatie, 1 kat, 2 kinderen - en ontzettend veel grijze haren (niet door de relatie!).
Fun:
Ik kan in één zin tussen 3 talen schakelen, eet het liefst even aantallen snoepjes, tel vrijwel altijd alle traptreden, luister het liefst 80's/90's muziek en moet dezelfde was soms wel 3x draaien! Oeps...
Wat maakt dat je 'voor jezelf' wilde beginnen?
"Ik heb het gevoel dat ik iets voor mensen kan betekenen door mijn ervaring en vaardigheden met hen te kunnen delen. Ik heb daarbij gemerkt dat ik het belangrijk vind mijn tijd zelf in te kunnen delen en flexibel te kunnen zijn in wat ik doe. En, ik vind het fijn dingen op mijn manier te kunnen doen. Dan is het best spannend, maar toch ook logisch voor jezelf te beginnen. Ik gun anderen wat ik mezelf gun!"
Je lijkt een ontzettende bezige bij. Wat doe je allemaal?
"Dat valt wel mee, hoor! Nu leg ik de prioriteit bij mezelf, mijn relatie en kinderen. Ik houd van mijn werk met NT2-studenten op het MBO én natuurlijk de cliënten die ik ondersteun. In mijn vrije tijd wandel of fitness ik. Ook een boek of tekenblok mag ik graag vasthouden."
Leuk, al die weetjes, maar - welke opleidingen heb je gevolgd?
"Ik ben na de middelbare school naar de Universiteit van Utrecht gegaan, waar ik eerst een bachelor Geschiedenis en daarna een 1e graad Geschiedenis heb behaald door de master 'Geschiedenis: Communicatie & Educatie' in de wacht te slepen. Dat was in 2010, waarna ik 12 jaar op een middelbare school in Middelburg mocht werken. In 2021 heb ik bij
ADHD-Nederland mijn diploma tot ADHD-coach behaald en daarna in 2022 en 2023 twee opleidingen rondom systemisch werk gevolgd. Nu, in 2025, volg ik via
Life Mediation
een opleiding tot mediator om mijn vaardigheden nog beter in te kunnen zetten."
Wat vind je het mooist aan de mensen met wie je mag werken?
"Het mooiste aan de mensen met wie ik mag werken - of dit nu mijn cliënten uit de praktijk of mijn MBO-studenten zijn, is dat het vaak mensen zijn die zijn vergeten hoe tof en leuk zij eigenlijk zijn. Wat zij allemaal kunnen! Ik vind het mooi te zien hoe ze zich dit stap voor stap weer zelf gaan realiseren en uiteindelijk toch voor zichzelf durven te kiezen! "
Wat voor filmpjes kijk je op YouTube?
"Ik heb heel lang filmpjes over Tiny Houses gekeken: ik houd van dergelijke huisjes ontwerpen en het liefst zou ik er zelf eentje bouwen. Net als een eigen camperbusje! Maar: iets met tijd, geld en kinderen... Wie weet, one day. Ik kijk ook graag Zentangle of Zendoodle flimpjes: lekker crea bea!
Waar kunnen mensen je 's nachts voor wakker maken?
"IJs. Zonder twijfel. Ik vind veel dingen leuk en lekker, maar voor goed schepijs ben ik op elk moment van de dag te porren. Vooral sorbet-smaken, straciatella, yoghurt or Oreo-ijs."
Hoe zorg jij dat je na een lange dag zélf tot rust komt?
"Aan het einde van de dag probeer ik tegenwoordig met mijn vriend altijd nog te wandelen. Soms lukt dit niet en dan kruip ik - heel slecht - nog even achter mijn telefoon of laptop. Meestal ga ik dan wel later slapen dan de bedoeling is, zeker wanneer ik dan mijn gedachtes van me af schrijf."
Waarom wil jij mensen zo graag ondersteunen?
"Door mijn ervaringen met ADD/ADHD en burn-outs ben ik ervan overtuigd geraakt dat het beste wat je voor jezelf kunt doen, is zorgen dat je leeft op een manier die bij jóu past - en niet per sé bij de maatschappij. Er zijn zo veel mensen die geleefd worden en zichzelf daarbij (on)bewust vastzetten! Mensen die alles hebben en menen gelukkig te zijn, maar waar het onderhuids toch piept en kraakt.
Deze mensen zien zichzelf niet (meer). Zij zien alleen zichzelf door de ogen van de wereld om hen heen. Ze zijn vergeten waar ze écht goed in zijn of écht blij van worden. Hebben een baan waar die dingen te weinig in terugkomen. Of een relatie waarin ze niet op waarde worden geschat. Waardoor ze zichzelf niet meer op waarde schatten.
Dat vind ik zó'n gemiste kans! Iedereen is wel ergens goed in. Iedereen wordt wel ergens gelukkig van. Iedereen is verschillend - en hoe fijn is dat? Laten we mensen wat meer de kans geven te doen waar ze goed in zijn en waar ze blij van worden, op een manier die past bij hun persoonlijke behoeften en manier van leven.
Ik heb gemerkt dat mensen luisteren naar wat ik zeg - dat ze mijn mening over hun situatie op waarde schatten en door de manier waarmee ik met hen omga, daadwerkelijk stappen durven te zetten. Daar krijg ik energie van! Dan maakt mijn hart een sprongetje - want hoe gaaf is het, wanneer iemand durft te kiezen voor een eigen manier van leven?"
"Doordat ik zelf alleenstaande ouder ben en het hele proces rondom het ouderschapsplan heb meegemaakt, heb ik geleerd dat het belangrijk is dicht bij jezelf te blijven. Ook als ouder. Wanneer je na de scheiding in je eigen huishouden verder gaat, wil je de vrijheid houden dat op jouw manier te doen. Dat was voor mij althans heel belangrijk, heb ik gemerkt.
Daarbij wil je op de momenten dat het er echt toe doen, dat je op een fatsoenlijke manier met 'de andere ouder' - je ex - kunt communiceren. Dat de kinderen zo min mogelijk merken van wat er zich tussen jullie heeft afgespeeld. In de communicatie met mijn ex ben ik er achter gekomen welke triggers voor mij speelden en stapje bij beetje geleerd daarmee om te gaan. Lukt nu alles perfect? Nee, zeker niet. Maar ik heb inzicht en ben me bewust van de patronen. Dat scheelt echt al heel veel!
Wanneer ik mijn steentje kan bijdragen aan andere mensen in 'mijn' situatie, door hen dezelfde inzichten en bewustwording te geven - en het zelfvertrouwen het hele proces te kunnen doorlopen - ben ik een tevreden mens! Zeker wanneer ook de communicatie met een ex-partner hierdoor anders verloopt.
Ook bij mijn bemiddelingen ga ik op zoek naar hoe het anders kan: zonder verwijten of zwartmakerij - en mét een focus op waar het uiteindelijk allemaal écht om gaat: het welzijn van jullie kinderen!"
Wat zijn jouw ervaringen?
"In 2013 werd ik voor het eerst moeder. Onze zoon was nog geen 4 jaar oud toen ik steeds meer het gevoel kreeg dat er 'iets'. was. Ik ben op zoek gegaan naar ondersteuning, omdat ik ervan overtuigd was dat hij ADHD zou hebben. Dit bleek zo te zijn. In 2019 heeft hij een officiële diagnose gekregen.
De afgelopen jaren heb ik mij steeds meer gerealiseerd dat ikzelf net zo goed een 'tik van de ADD-molen' heb gekregen, maar dat ik hier voor mezelf al verschillende handvatten voor heb gevonden. Een soort relaxte survival-modus, waardoor ik prima met mezelf uit de voeten kan.
Voor onze zoon geldt dat nog niet: hij zit nog volop in die zoektocht. Ook zijn zusje, onze dochter, heeft voldoende kenmerken om 'bij de club' te horen! Dat maakt dat het bij ons thuis nooit saai is...
Als judo-juf én docente in het middelbaar onderwijs heb ik al van jongs af aan een klik gehad met mensen die 'anders' in elkaar steken. Ze komen naar me toe en delen hun verhaal. Ik merk dat ik hen begrijp - waarschijnlijk doordat ik mij vaak net zo voel als zij..."
"In 2016 werd onze dochter geboren. Vlak daarna merkte ik dat ik niet lekker in mijn vel zat. Na wat therapie-sessies realiseerde ik mij dat een groot gedeelte kwam door de manier waarop mijn toenmalige relatie functioneerde. Die functioneerde, kort gezegd, niet. Wij hebben toen 3 jaar lang gewerkt aan het veranderen van onze patronen.
Toch zijn we in 2019 uit elkaar gegaan. Een half jaar later ben ik met de kinderen naar een eigen woning verhuisd. Sinds de scheiding zijn de verschillen tussen mijn ex-partner en mij nog duidelijker geworden. Ondanks dat wij allebei het beste met onze kinderen voor hebben, doen we dat het liefst elk op onze eigen manier. En, ook bij ons zijn er patronen in de communicatie die niet altijd helpend zijn. Dan lopen de emoties soms toch weer op, zelfs nu nog.
Ik heb een manier gevonden om daarmee om te gaan en een visie op het ouderschap na de scheiding, die misschien niet precies is wat de maatschappij dicteert. Ook hier vind ik namelijk dat je als ouders vooral mag doen wat voor jou en jullie kinderen het beste lijkt te werken."
"In 2020, het weekend dat ik met de kinderen verhuisde, moest het hele land op slot. Ik was die week daarvoor nét door de bedrijfsarts naar huis gestuurd 'om bij te komen van een zware periode'. Toen zat ineens iedereen thuis, dus besloot ik dat ik mijn collega's niet nog eens extra in de steek kon laten. Foutje, zo bleek. De bedrijfsarts had gelijk, en ondanks de restricties vond ik de Corona-tijd een verademing: 80% minder verplichtingen en 200% minder sociaal 'gedoe'. Alle tijd om de dag in te delen zoals voor ons passend was. Ik heb me toen gerealiseerd hoeveel waarde ik daaraan hecht.
Tijdens de opleidingen tot ADHD-coach en systemisch werk leerde ik nog meer over mezelf en wat mij gelukkig maakt. Blijkbaar had ik nog meer stappen te zetten! Toen ik in 2022 merkte waardoor ik op mijn werk vastliep, durfde ik wél zelf op de rem te trappen - en kon ik een tweede burn-out redelijk beperken. Ik veranderde hiervoor van baan!
Ik heb geleerd dat het uitmaakt wanneer je actief kiest voor jezelf en voor dat wat jou blij maakt. Dit maakt je niet egoïstisch, wel gelukkiger."
Copyright © Caterpillar Coaching +31623805851
KvK nr.. 84182806 - BTW nr. 15446798.B01
Werkgebied: Walcheren, Zeeuws-Vlaanderen, Noord-Beveland, Zuid-Beveland.
Algemene voorwaarden zijn van toepassing.